De vrijdamiddagblog van deze week komt van Hanneke Aerts.

De stilte vertelt

 

De afgelopen weken hebben wij heerlijk genoten van de zon en de bergen in Frankrijk. Het deed me zo goed doen om even weg te zijn uit ons normale leven en omringt te zijn met prachtige natuur.

We waren net 3 dagen op vakantie toen ik het pad van de camping afliep om even in mijn eentje te wandelen. De omgeving was fantastisch, midden in de Franse alpen met uitzicht op een aantal gletsjers. En terwijl ik wandelde praatte ik met God en werd ik overweldigd door de mooie natuur. De sneeuw op de bergen kleurde paars in de ondergaande zon, de bergen leken roze en de stilte was zo intens dat ik even mijn adem inhield om het beter te horen. De foto’s die ik maakte deden absoluut geen recht aan de schoonheid van het moment. En terwijl ik daar stond luisterde ik. Ik verwachtte Gods stem duidelijk te zullen gaan horen, omdat het moment daar zo perfect voor was. De verwachting was bijna tastbaar. Ik hoopte op een hoorbare stem(dat lijkt me zo gaaf om eens mee te maken) en anders in ieder geval een duidelijke gedachte of tekst. Ik had behoefte aan bevestiging en bemoediging, omdat ik het komende jaar wat spannende stappen ga zetten. Maar God leek te zwijgen, dus ik ging op een rots zitten en keek in de stilte naar de bergen tot het bijna donker was. Dat was dat zou je denken. Maar niets was minder waar. Het werd een heilig moment.

Terwijl ik daar zat in de stilte werd ik overweldigd door de schoonheid van de natuur en alles wat de schepping uitriep. Dat iemand zo machtig is dat hij bergen kan scheppen. Dat iemand zoveel van mij houdt dat hij zoiets moois maakt. Dat iemand zo groot is dat woorden niet meer genoeg zijn om het te omschrijven. In die stilte voelde ik me geliefd en helemaal omringt door God. Zo vervuld en aanvaard en op mijn plek. En daar werd mijn bestemming weer bevestigd. Ik ben een kind van God. Dat is de kern van mijn bestaan. Mijn vader is God, wie kan mij dan nog stoppen?

Ik kreeg de bevestiging en de bemoediging die ik nodig had. De stilte had me zoveel te vertellen.

 

Soms kunnen we een beetje ongemakkelijk of teleurgesteld worden door stilte. Het kan ons confronteren met onze eigen gedachten of misschien wel met de leegte die we voelen. Maar ik geloof dat stilte ook een geschenk kan zijn, omdat stilte niet leeg is. Het is zo vol van God. De stilte kan vol van wijsheid zijn en is vaak een hele goede spiegel. Durven wij die stilte nog op te zoeken? Durven wij ons te laten omarmen door stilte en alles wat God erdoor wil spreken?

Welkom

Iedere zondag 10.00 uur

Adres samenkomst

Stationslaan 121, Harderwijk

Giften

NL77 RABO 0133 5150 95

Volg sefanja op

Facebook

Concept en ontwerp: Inzpire Design & Communicatie
Webdevelopment: Haagen Internet